Z czego głównie region jest znany, ciekawostki, typowe dania regionalne

Podstawą kuchni Podlasia były przetwory zbożowe. Jadano placki wyrabiane z owsa, prosa, jęczmienia. Kasze (gryczana, jaglana, pęcak z pszenicy i jęczmienia) gotowano w wodzie lub mleku i podawano z omastą. Uprawiano warzywa: bób, soczewicę, mak, groch, rzepę i ogórki. Popularne było kiszenie – nie tylko wyhodowanych warzyw, ale także roślin dziko rosnących (np. lebiody). Na stołach często gościła kapusta lub rzepa podawana z olejem lnianym. Prym wśród warzyw wiódł jednak ziemniak i do dziś właśnie z niego robi się najbardziej znane podlaskie potrawy takie jak kiszki czy babki ziemniaczane, placki ziemniaczane oraz pochodzące z Litwy kartacze. Chleb był żytni, na naturalnym zakwasie. Wypiekany był w piecach (duchówkach), układany na liściach kapusty czy na tataraku. Po jego wyjęciu, do pieców podlaskie gospodynie wkładały inną specjalność Podlasia, mianowicie pierógi, czyli nadziewane bułki drożdżowe. Z drożdżowego ciasta wyrabiano także pampuchy, czyli kluski gotowane na parze. Podlasie pełną garścią czerpało także
z darów lasu. Grzyby mogły stanowić samodzielne danie (np. smażone) lub być tylko dodatkiem do innych potraw (np. bigosu). Popularne było zbieractwo (np. ziół, choćby pokrzywy) i rybołówstwo. Najsłynniejszym kresowym deserem jest sękacz, który powstaje poprzez zapiekanie kolejnych warstw ciasta na obracającym się nad ogniskiem rożnie.